Με φώτισε το Άγιο Πνεύμα!
Για την ακρίβεια, μου αναβόσβησε τα φώτα...
Περιχαρής, πήρα σήμερα το εξοδόχαρτο, πέρασα την πύλη, έβαλα το αιρ-κοντίσιον του Punto στο φουλ και πήρα τους δρόμους. Ψιλοάδειος ο δρόμος, χαλαρή μουσικούλα, γενικά καλή διάθεση. Στο αντίθετο ρεύμα, μια νταλίκα κινείται αργά προς τα σύνορα. Κοιτάω καλύτερα... και τι να δω; Δύο νταλίκες κινούνται προς τα σύνορα. Η μία στο δικό μου ρεύμα, έρχεται καταπάνω μου, συνεχίζοντας αγέρωχη μια ηρωϊκή προσπάθεια προσπέρασης της πρώτης νταλίκας, με +0,2 χλμ/ω παραπάνω. Κινούμενο μπλόκο. Περίπου.
Τι να κάμω, ο καψερός, στριμώχνομαι κι εγώ στα δεξιά του δρόμου για να κάνω λίγο χώρο. Δεν υπάρχει κανάς φοβερός κίνδυνος, οι νταλίκες είναι αρκετά μακρυά μου, αλλά το στυλάκι της προσπέρασης με εκνεύρισε λιγάκι.
Παίρνω πόζα στο παράθυρο για να ρίξω το φοβερό και τρομερό βλέμμα απαξίωσης που ζητείται σε τέτοιες περιπτώσεις. Οι νταλίκες πλησιάζουν και τότε παρατηρώ μια λεπτομέρεια σε αυτήν που κάνει την προσπέραση.
Πάνω από το παρμπρίζ, και με μεγάλα γράμματα, γράφει "Άγιο Πνεύμα".
Τα παλιά τα χρόνια ήταν καλύτερα. Κανένας δεν σκοτώθηκε από περιστέρι.... :D